Geschiedenis
De stichting is in 2004 opgericht onder de naam stichting zitski Nederland en in 2011 is de stichting omgevormd tot Stichting Aangepast Boarden en Skien (ABS). Aan de basis van SZN stonden Kees-Jan van der Klooster en Patrick Opschoor. Beide waren in december 2003 geselecteerd om mee te trainen met het Nederlands Paralympisch Skiteam, met als doel deelname aan nationale-, Europese- en mondiale wedstrijden en met als ultiem doel de Paralympics.

Inmiddels heeft Patrick Opschoor zijn ski carrière gestopt en verruild voor het gezinsleven, Kees-Jan van der Klooster (33) heeft in 2010 zijn deelname aan de Paralympics van Vancouver bereikt en is nog steeds actief op het hoogste niveau.

Het Nederlands paralympisch skiteam, een tak van de Nederlandse skivereniging, traint en begeleidt skiërs met een begeleid skiers in de wedstijdsport
Zolang sporters geen noemenswaardige prestaties neerzetten en nog geen selectie status hebben, toegekend door de Nederlandse Ski Vereniging, dienen zij zelf zorg te dragen voor de financiële middelen om aan hun trainingsbehoefte te kunnen voldoen.

Voor aangepast snow en wakeboarden bestaan nog geen officiele teams als onderdeel van een grotere nederlandse overkoepelende organisatie. Voor snowboarden is dit wel in voorbereiding.

Zoals bij de valide sporten ligt het niveau van de prestaties bij aangepaste sporten hoog. Het is dan ook van belang dat sporters die het talent en doorzettingsvermogen hebben ook de kans krijgen zich op te werken naar dit niveau. Om serieus te trainen zijn indoor-locaties in Nederland niet geschikt en is het noodzakelijk voor trainingen uit te wijken naar het buitenland. Kosten voor reis, verblijf, skipassen en goed materiaal maken dat deze sport door een individuele sporter alleen niet te financieren is.

ABS vindt dat juist deze fase ondersteuning vereist. Sporters met talent hebben ondersteuning nodig. Het liefst zouden we veel meer sporters in welke tak van sport dan ook willen ondersteunen, maar zo groot zijn we nog lang niet dus we focussen ons nu op de zitski en boarden

Het effect van sporters met een beperking op de beeldvorming die mensen hebben van 'gehandicapten' is zeer positief. 
Vanuit deze wetenschap is de stap makkelijk gemaakt om de sporters die de stichting ondersteunt in te zetten bij voorlichtingswerk op basisscholen en in revalidatiecentra. 
Acceptatie van mensen met een beperking wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd. 
Acceptatie is een band van wederzijds vertrouwen: ik ben vertrouwd met de wereld van een valide, maar andersom is dit vaak niet zo. In ons streven om deze vertrouwensband te versterken is het geven van voorlichting een belangrijk middel.

Wintersport heeft de laatste jaren veel aan populariteit gewonnen. Het is een actieve bezigheid die voor steeds meer mensen bereikbaar wordt. Stel je voor; (en de mensen die al eens echt genoten hebben van een wintersport weten ongetwijfeld wat ik bedoel) De vrijheid die je voelt wanneer je een berg af glijdt, skiënd over een laag poeder daal je af langs prachtige rotspartijen, kom je over lange paden langs diepe afgronden en beleef je prachtige uitzichten om vervolgens tussen de bomen in een dorp uit te komen. De combinatie van sportieve inspanning en de ontspannen sfeer midden in de bergen zijn voor ieder mens een belangrijke aanvulling. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat het op wintersport gaan in een zitski het zelfde belevingsgevoel geeft als hiervoor, als valide snowboarder. 
Maar weinig mensen beseffen dat zitskiën net zo makkelijk te leren is als staand skiën en dat een handicap dus geen reden is om niet meer de bergen in te gaan! 

Persoonlijk vind ik het nog het mooist om te zien dat deze combinatie in harmonie bestaat; snowboarders, skiërs en zitskiërs gaan in de bergen gelijk op. Dit te kunnen ervaren ondanks een ernstige beperking geeft een belangrijke verrijking aan het leven. 

Kees-Jan van der Klooster